|
شهر "دفتر"
|
||
|
گزارش و مقاله های علمی و دانشنامه ای درباره ی ادبیات |
صديقه پوراکبر: صدرالدين محمد بن ابراهيم بن يحيي قوامي شيرازي معروف به "صدرالمتألهين" يا "ملاصدرا" و ملقب به "صدرالدين" از حكيمان و فيلسوفان بزرگ ايران است که در سال 979 يا 980 در خانوادهاي مرفه در شيراز به دنيا آمد و در سال 1050 در 71 سالگي درگذشت.
فاطمه فرهودی: حسن بن احمد بن زفر اربلي دمشقي(663هـ = 1264؛ 726هـ = 1325م)
ملقب به عزالدين، مورخ، حکيم و پزشک از اربل است. لقب او را بدرالدین (تهامي، 1385: 1؛150) نیز نوشتهاند؛ از آن روی که لقب وی در کهنترین منابع؛ همچنین بیشینهی آنها (ابنکثير1990: 14/125؛ زرکلی، 1992: 181؛ عسقلانی، 1393: 2/111؛ الحنبلي،1998 : 72) عزالدین آمدهاست؛ از دگر سو حسن بن احمد به غزالدین طبیب نیز شهره بودهاست؛ لقب عزالدین درستتر به نظر میرسد. این که به ویژه لقبش در فرهنگ اعلام تاريخ اسلام بدر الدین آمده است(تهامي، 1385: 1؛150) برآمده از آن است که عزالدین طبیب دیگری نیز در فرهنگ مدخل شدهاست و این مسأله برای برکنار ماندن از تداخل این دو نام است.
|
|