|
شهر "دفتر"
|
||
|
گزارش و مقاله های علمی و دانشنامه ای درباره ی ادبیات |
صديقه پور اکبر: صدرالدین محمد بن ابراهیم بن یحیی قوامی شیرازی معروف به صدرالمتألهین یا ملاصدرا و ملقب به صدرالدین از حکما و فیلسوفان بزرگ ایران است که در سال 979 یا 980 در خانواده ای مرفه در شیراز به دنیا آمده و در سال 1050 در 71 سالگی درگذشت. صاحب نخبه المقال تاریخ وفات وی را این چنین بیان می دارد:
ثم ابن ابراهیم صدرالاجل فی سفر الحج مریض (1050) ارتحل
قدوه اهل العلم و الصفاء یروی عند الداماد و البهایی
حبیبه رمضانی: محمدبن فضل بنعباس بنحفص؛ صوفی مشهوراهل بلخ است. سال ولادت او معلوم نیست و از جزئیات زندگیاش نیز آگاهی دقیقی در دست نیست. تنها آگاهی برآمده از تذکرهها این است که: در بلخ به دنیا آمده و کنیهاش ابوعبدالله است.
فاطمه فرهودی:ابوالحسن على بن هبها...بن علي بن الحسين بن اثردي الطبيب ابوالحسن البغدادي شهره به «ابناثردي» از پزشكان فاضل و مشهور بغداد بود. در منابعي لقب او را «ابن البردي» نيز «ارشيد پاكى» دانستهاند(پزشک، 1368: ج2/ 701) ولي در بيشتر منابع او را «ابناثردي» خواندهاند. تلفظ جزء دوم اين نام به طور قطع معلوم نيست و به صورتهاي اَثُرْدي، اَثْرَدي و اَثَرْدي آمدهاست.
صديقه پوراکبر: صدرالدين محمد بن ابراهيم بن يحيي قوامي شيرازي معروف به "صدرالمتألهين" يا "ملاصدرا" و ملقب به "صدرالدين" از حكيمان و فيلسوفان بزرگ ايران است که در سال 979 يا 980 در خانوادهاي مرفه در شيراز به دنيا آمد و در سال 1050 در 71 سالگي درگذشت.
فاطمه فرهودی: حسن بن احمد بن زفر اربلي دمشقي(663هـ = 1264؛ 726هـ = 1325م)
ملقب به عزالدين، مورخ، حکيم و پزشک از اربل است. لقب او را بدرالدین (تهامي، 1385: 1؛150) نیز نوشتهاند؛ از آن روی که لقب وی در کهنترین منابع؛ همچنین بیشینهی آنها (ابنکثير1990: 14/125؛ زرکلی، 1992: 181؛ عسقلانی، 1393: 2/111؛ الحنبلي،1998 : 72) عزالدین آمدهاست؛ از دگر سو حسن بن احمد به غزالدین طبیب نیز شهره بودهاست؛ لقب عزالدین درستتر به نظر میرسد. این که به ویژه لقبش در فرهنگ اعلام تاريخ اسلام بدر الدین آمده است(تهامي، 1385: 1؛150) برآمده از آن است که عزالدین طبیب دیگری نیز در فرهنگ مدخل شدهاست و این مسأله برای برکنار ماندن از تداخل این دو نام است.
|
|